محمد الريشهري
153
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
مخاطبشناسى در تبليغ روانشناسىِ مخاطب ، مهمترين ركن تبليغ پس از اسلامشناسى و رمز موفقيّت مبلّغ است . مبلّغ اگر مخاطب خود را نشناسد و از استعدادها و نيازهاى تبليغى وى آگاهى نداشته باشد ، بىترديد ، در رسيدن به اهداف تبليغى خود ، ناكام خواهد ماند . مخاطبشناسى در برنامهريزى صحيح تبليغى ، درگير نشدن مبلّغ با خواستهاى فطرى مردم ، و نيز توجّه ويژه در برنامهريزىها براى نسل جوان ، نقش اساسى دارد . 1 . برنامهريزى صحيح تبليغى نخستين پيشْنياز هر گونه برنامهريزى براى تبليغات ، مخاطب شناسى است . مبلّغ ، تا وقتى كه ظرفيت فكرى و روحى مخاطب خود را نداند ، و از زمينههاى ذهنى و روانى و ميزان تأثير پذيرى مخاطب ، اطّلاعات كافى نداشته باشد ، و موانع تأثيرپذيرى مخاطب را تشخيص ندهد ، نمىتواند برنامهريزى صحيحى براى تبليغات داشته باشد . ميزان تأثير پذيرى مخاطب يكى از نكات مهمّى كه در قرآن و احاديث اسلامى در ارتباط با مخاطب شناسى مورد توجه قرار دارد ، تفاوت مردم از نظر ظرفيتها و استعدادهاى طبيعى و